Rozrusznik to szeregowy silnik elektryczny prądu stałego, który służy do obracania wału korbowego silnika i nadania mu odpowiedniej prędkości obrotowej, przy której tworzy się mieszanka paliwowa zdolna do zapłonu (silnik z zapłonem iskrowym) lub przy której sprężona mieszanka nagrzewa się do temperatury samoczynnego zapłonu (silnik z zapłonem samoczynnym). Rozrusznik silnika spalinowego jest odbiornikiem pobierającym najwięcej energii elektrycznej z akumulatora, lecz tylko w krótkich okresach — podczas uruchamiania silnika. Pobór prądu w chwili uruchamiania silnika w samochodach osobowych wynosi 200^600 A. W zależności od rodzaju pojazdu moc rozrusznika wynosi 0,4+ 10 kW. Stosuje się rozruszniki 6, 12 i 24woltowe. Te ostatnie są wykorzystywane w niektórych samochodach i autobusach z silnikami o zapłonie samoczynnym. # Aby rozrusznik spełniał swe zadania, musi pokonać opory, na które składają się: sprężanie czynnika roboczego w cylindrach,zasycanie mieszanki paliwowej (lub powietrza),tarcie tłoków o powierzchnie cylindrów,tarcie w łożyskach wału silnika,opory związane z pracą mechanizmów pomocniczych. Na czas rozruchu wirnik rozrusznika zostaje sprzęgnięty z wałem silnika za pomocą przekładni zębatej. Przełożenie tej przekładni wynosi od 1: 8 do 1 : 20.Rozrusznik powinien zapewnić minimalną prędkość obrotową silnika, przy której może on rozpocząć samodzielną prace. Prędkość rozruchowa silnika wynosi 40 +100 obr/min w przypadku czterosuwowych silników z zapłonem iskrowym oraz 100 + 200 w przypadku silników z zapłonem samoczynnym.